Because maybe, just maybe, it's time to leave those feelings behind...

Siguro may ganun nga. 

Isang tao na kahit anong subok mong kalimutan, di mo magawa.

Isang tao na pilit mong ibaon sa limot pero bigla biglaan paring sumusulpot sa isipan mo.

Kung ganun, ang lakas ng tama mo sa taong ito.

ANG LAKAS NG TAMA KO SA KANYA. 

Taon na ang lumipas pero hanggang ngayon gulong gulo parin ako.

Makalipas ng 4 na taon, heto parin ako at puno parin ng katanungan,

puro parin ako alinlangan.

Ba't ba di ko nalang siya kalimutan?

Hindi ba ako pwedeng mag move on nalang?

Oo, nasasabi kong wala na akong nararamdaman. 

Pero sabi nga naman nila, hanggat sa binabalikbalikan mo pa

ang mga alaala at lahat ng tungkol sa kanya,

HINDI PA DAW TAPOS ANG LAHAT.

Pero bakit hanggang ngayon,

Di ko parin masabi na hindi ko na siya babalikan?

Baka nga.

Baka nga hindi pa ako okay?

Baka nga siya parin.

O kaya naman baka hindi lang talaga ako makapag move on sa susunod 

na kabanata ng buhay ko dahil lang sa mga katanungan kong

hanggang ngayon ay wala paring sagot?

Sabi ng mga kaibigan ko wala daw kasing closure. Walang kasiguraduhan.

Kaya daw siguro hanggang ngayon, stuck parin ako sa past.

Nakalipas na at hindi n maaaring ibalik pero pilit ko paring

binabalikbalikan. 

Pero siguro, ganun lang talaga kalakas ang tama ko sakanya.